"Śmierć w klasztorze"
Przypadkowe zabójstwo czy zaplanowane morderstwo? Komenda Policji w Wigrach. Ciało ofiary zrzucono z wieży. Próba upozorowania samobójstwa. Śmierć nastąpiła wcześniej w wyniku uderzenia w głowę. Dokładny czas zgonu nie ustalony. Gabinet ofiary starannie sprzątnięto. Nie pozostawiono żadnych dokumentów ani papierów. Odciski palców zatarte. Wyczyszczony dysk w komputerze denata. Brak śladów włamania. Na miejscu pozostawione narzędzie zbrodni - ciężki świecznik. Jedyny przedmiot na którym nie zatarto śladów.Mordercy nie biorą urlopów. Policjanci tak. A przynajmniej tak im się wydaje...
Podinspektor Ewa Lewicka planowała odpocząć w przekształconym na elegancki hotel klasztorze w Wigrach. Żadnych zwłok, oględzin miejsc zbrodni i przesłuchań. Nic z tego. Podczas spaceru natknęła się na ciało przystojnego dyrektora hotelu. Samobójstwo? Morderstwo? Czy ma z tym coś wspólnego przestępca ukrywający się w klasztorze, by dawnym zwyczajem skorzystać z prawa azylu?
Wąski krąg podejrzanych, skomplikowane motywy zbrodni i presja czasu - przed Lewicką stoi równie ciężkie zadanie co przed Herculesem Poirot.
"Śmierć w klasztorze" to klasyczny, dobrze skonstruowany kryminał według najlepszych wzorców Agaty Christie. Autorka trzyma się obowiązujących reguł - zachowuje jedność miejsca, akcja mieści się w wąskich ramach czasowych, krąg bohaterów jest zamknięty Ważne jest także miejsce, w którym osadzona została akcja kryminału - zabytkowy pokamedulski klasztor w Wigrach. To miejsce znane i rozpoznawalne, jednocześnie budzące ciekawość i... rzeczywiście istniejące.
Adrianna Ewa Stawska (1967) - dziennikarka, tłumaczka, pisarka. Utwory prozatorskie (które pieszczotliwie nazywa "GROZAłkami") publikowała m.in. na łamach periodyków "Kreatura", "Kursywa", "Alfred Hitchcock poleca" oraz "Opowieści". Warszawianka zakochana w Podlasiu. Wielbicielka nocnych seansów filmowych, książek, co nigdy nie nużą, oraz epistolografii stosowanej.
źródło: e-kobiety.pl
wstecz