TOMASZ (aramejskie Toma od taam - podwajać) – imię męskie oznaczające bliźniaka, na co wskazywałby też przydomek Tomasza Apostoła Didymus (greckie Didymos - podwójny, bliźniak). 

Toma, Tomala, Tomalak, Tomalczyk, Tomalik, Tomalski, Tomanek, Tomankiewicz, Tomankowski, Tomański, Tomas, Tomasiak, Tomasiewicz, Tomasik, Tomasiuk, Tomassi, Tomaszczuk, Tomaszczyk, Tomaszek, ... 

Nie powiadaj Toma, co się dzieje doma. Niewierny Tomasz. Wolnoć, Tomku, w swoim domku. Jak pogoda Tomaszowa (21.XII.), taka będzie i majowa. Mówił święty Toma, że najlepiej doma. Na świętego Tomasza (7.III.) wyrasta w polu pasza.  

Tomasz Andrzej Łubieńśki (1784-1870), generał, od czerwca 1831 szef Sztabu-Głównego w powstaniu listopadowym. Tomasz Maruszewski (1769- po 1834), jakobin polski, działacz Kuźnicy Kołłątajowskiej, współorganizator insurekcji warszawskiej. Tomasz Nargielewicz (XVII wiek), pisarz, tłumacz. Tomasz Nocznicki (1862-1944), działacz ruchu ludowego i spółdzielczego. Tomasz Tymowski (1790-1850), działacz polityczny i poeta, uczestnik powstania listopadowego. Tomasz Wawrzecki (1759-1816), Najwyższy Naczelnik w powstaniu 1794 po klęsce pod Maciejowicami. 

Św. Tomasz urodził się w 1226 roku. Gdy miał pięć lat, ojciec umieścił go pod opieką benedyktynów na Monte Cassino. W roku 1243 został dominikaninem w Neapolu. W wieku dwudziestu dwóch lat zaczął wykładać w Kolonii i publikował pierwsze prace. Po czterech latach został wysłany do Paryża, gdzie uzyskał święcenia kapłańskie. W wieku trzydziestu jeden lat otrzymał doktorat. Stanowczo uchylał się od przyjęcia jakiejkolwiek godności kościelnej. Zmarł w 1274 r. w drodze na drugi sobór w Lyonie, dokąd udał się na polecenie papieża Grzegorza X. Pozostawił wielką spuściznę naukową. Fundamentalna „Summa Theologica" pozostała nie ukończona.