JAN (hebrajskie Jehu - Jahwe i channah - łaska; tj. Jahwe jest łaskawy) - imię męskie oznaczające tego, który cieszy się łaską boską. 

Janas, Janaszek, Janaszkiewicz, Janc. Jancewicz, Janczewski, Janczyk, Janecki, Janeczek, Janaczek, Janek, Jama, Janiak, Janie, Janicki, Janicz, Janiec, Janiewicz, Janiewski, Janik, Janikowski 

Bywał Janek u dworu, wie, jako w piecu palą. Czego się Jaś nie nauczy, tego Jan nie będzie umiał. Patrzaj, jak wiele imion masz z jednego Jana: Janusza i Hanusa, Iwana, Isztwana, Jonka, Jaśka, Jasinka, Jacha i Jasiątko; jeden ród: wołek, ciołek, krówka i cielątko. Jan Apostoł (27.XII.) ośnieżony, święty Józef (19.III.) już zielony. Chrzest Jana (24.VI.) w deszczowej wodzie trzyma zbiory na przeszkodzie. Jak święty Jan się obwieści, takich będzie dni trzydzieści. Jutro święty Janek, puśćmy na wodę wianek. Już świętego Jana, ruszajmy do siana. Na Jana Nepomucena (l6. V.) wiadoma już zboża cena. Jaka na Jana od Krzyża (24.XI.) pogoda się głosi, taką, jak starzy mówią, Nowy Rok przynosi. Przed poczęciem Jana (24.III.) noc ze dniem zrównana. 

Jan Chrzciciel Albertrandy (1731-1808), historyk i numizmatyk, współzałożyciel „Monitora", pierwszy prezes warszawskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Jan Kanty Andrusikiewicz (1815- 1850), nauczyciel ludowy, jeden z przywódców powstania Chochołowskiego przeciw panowaniu feudałów i Austriaków w 1846. Jan Brzechwa (1900-1966), satyryk i poeta (głównie utwory dla dzieci). Jan Bułhak (1876-1950), fotografik, twórca polskiej fotografii artystycznej, w latach międzywojennych wykładowca na uniwersytecie w Wilnie. Jan Karol Chodkiewicz (1560-1621), hetman wielki litewski; odniósł zwycięstwo nad Szwedami pod Kircholmem w 1605. Jan Cybis (1897-1973), malarz, profesor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Janko z Czarnkowa (ok. 1320-ok. 1387), kronikarz, podkanclerzy królewski. Jan Czeczot (1796-1847), poeta, przyjaciel A. Mickiewicza, współzałożyciel Towarzystwa Filomatów. Jan Czekanowski (1882-1965), antropolog i etnolog, profesor uniwersytetu we Lwowie, Lublinie i Poznaniu. Jan Henryk Dąbrowski (1755-1818), generał, twórca legionów polskich we Włoszech. Jan Długosz (1415-1480), historyk i dyplomata. Jan Nepomucen Janowski (1803-1888), działacz demokratyczny, publicysta, uczestnik powstania listopadowego. Jan Kasprowicz (1860-1926), poeta, dramatopisarz, tłumacz. Jan Kiepura (1902-1966), światowej sławy śpiewak operowy (tenor). Jan Kiliński (1760-1819), szewc, jeden z przywódców insurekcji warszawskiej. Jan August Kisielewski (1876-1918), dramaturg, krytyk literacki. Jan Kochanowski (1530-1584), najwybitniejszy poeta polskiego odrodzenia. Jan z Kolna (XV wiek), podróżnik, żeglarz. Jan Leon Kozietulski (1781-1821), pułkownik, uczestnik kampanii napoleońskich (Somosierra, Wagram). Jan Łukasiewicz (1878-1956), filozof, logik, profesor uniwersytetu we Lwowie i Warszawie. Jan Adam Maklakiewicz (1899-1954), kompozytor. Jan Matejko (1838-1893), najwybitniejszy malarz historyczny, profesor Szkoły Sztuk Pięknych w Krakowie. Jan Nepomucen Nowakowski (1796-1865), aktor. Jan Alojzy Orchowski (1767-1832), publicysta, jakobin polski, autor pierwszego projektu uwłaszczenia chłopów. Jan Chryzostom Pasek (ok. 1636-ok. 1701), pamiętnikarz. Jan Zamoyski (1542-1605), kanclerz wielki koronny, hetman wielki koronny, protektor humanizmu, założyciel Akademii Zamojskiej. Janusz Korczak (1878-1942), pedagog, pisarz, lekarz, zginął dobrowolnie w Treblince towarzysząc dzieciom żydowskim skazanym na zagładę. Janusz Kusociński (1907-1940), długodystansowiec polski, mistrz olimpijski na 10 km (1932), zamordowany przez hitlerowców w Palmirach. Janina Korolewicz--Waydowa (1880-1955), śpiewaczka operowa (sopran). Janina Porazińska (1888-1971), pisarka (książki dla dzieci).  

ŚWIĘTY JAN BOSCO, KAPŁAN urodził się niedaleko Turynu w 1815 r. Już od dziecięcych lat przygotowywał się do służby Bogu. Ten „apostoł młodzieży" całe swoje życie poświęcił trosce o młodych chłopców i dziewczęta. Zorganizował Towarzystwo św. Franciszka Salezego i grupę dziewcząt pod wezwaniem Matki Boskiej Wspomożycielki. Zmarł w roku 1888, kanonizowany został przez papieża Piusa XI w 1934 r. Jest patronem duszpasterzy młodzieżowych i wydawnictw katolickich.

ŚWIĘTY JAN BOŻY, ZAKONNIK Urodzony 8 marca 1495 r. w Monte-mor-o-Novo w Portugalii, mając 10 lat uciekł z domu, wiedziony żądzą poznania świata. W hiszpańskim mieście Oropeza chorym chłopcem zajął się zacny obywatel Mayoral. Szczera pobożność i uczciwość jednały Janowi serca opiekunów. Wkrótce, zupełnie niespodziewanie, Jan zgłosił się do wojska. W kilka lat później powrócił do Montemor, ale rodziców nie zastał już przy życiu. Przybył do Granady, tu został uwięziony i miał okazję poznać położenie skazańców i umysłowo chorych. Im też po uwolnieniu poświęcił z wielkim oddaniem resztę życia. Zmarł 8 marca 1550 r. Jest patronem szpitali i chorych.

ŚWIĘTY JAN DE LA SALLE Urodził się 30.04.1651 r. w Reims, we Francji. Byt najstarszy z jedenaściorga rodzeństwa. Rozpoczął studia w Parodziców, musiał bowiem zaopiekować się rodzeństwem. W roku 1678 otrzymał święcenia kapłańskie, dwa lata później ukończył studia uzyskując doktorat i rozpoczął pracę w szkolnictwie. Zakładał szkoły niedzielne, zakłady wyZałożył Stowarzyszenie Braci Szkół Chrześcijańskich. Jego szkoły zyskały opinię najlepszych we Francji. Do nauczania wprowadził język ojczysty. Gdy Jan umierał 7 kwietnia 1719 r, zgromadzenie liczyło 274 braci i prowadziło 26 szkół. Został kanonizowany w 1900 r.

ŚWIĘTY JAN I, PAPIEŻ, MĘCZENNIK Był z pochodzenia Włochem, a na Stolicę Apostolską wstąpił 13 sierpnia nakazał zwrócić wszystkie świątynie katolikom (dotyczyło to szczególnie arian). Panujący we Włoszech kroi Teodoryk był jednał u cesarza złagodzenie tej decyzji. Papież Jan l przybył do Konstantynopola w 525 r. i przebywał tam do Wielkanocy 526 r. Przyjmowany był z honorami. dokonał koronacji cesarza, ale zmiany dekretu nie uzyskał. Po powrocie do Włoch został aresztowany i uwięziony w Rawennie. Zmarł w więzieniu 18 maja 526 r.

ŚWIĘTY JAN NEPOMUCEN, KAPŁAN, MĘCZENNIK Urodził się ok. 1350 r. w Pomuku w rodzinie sędziego. Odebrał staranne wychowanie i wykształcenie, uzyskując doktorat z teologii i prawa kanonicznego. W roku 1380 przyjął święcenia kapłańskie i został proboszczem, a następnie wikariuszem generalnym archidiecezji praskiej. Pomiędzy nim, a królem Wacławem IV często dochodziło do scysji. Ponadto Jan był spowiednikiem królowej i nie mógł zdradzić tajemnicy spowiedzi. 20 marca rozpoczął się sąd nad oskarżonym o zdradę Janem. Poddany został torturom, a na koniec związanego wrzucono do Weltawy. Jest patronem Czech, Dolnego Śląska i spowiedników.

ŚWIĘTY JAN SARKANDER, KAPŁAN, MĘCZENNIK Urodził się 20 grudnia 1576 r. w Skoczowie koło Cieszyna. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1609 r. W roku 1616 objął probostwo w Holeszowie. Były to czasy wewnętrznych walk na tle politycznym i religijnym. Odbierano katolikom świątynie, wypędzano duchownych. W tej sytuacji Jan udał się do Krakowa. Powrócił na Morawy. Samozwańczy król Czech, Fryderyk V, oskarżył go o zdradę stanu. Po długich torturach Jan zmarł 17 marca 1620 r. Dopiero po siedmiu dniach udało się katolikom uzyskać pozwolenie na urządzenie pogrzebu.