KLAUDIUSZ (łacińskie CIaudius, liczba mnoga CIaudii - Klaudiusze, dwa odrębne rody rzymskie: l. pochodzenia patrycjuszowskiego z przydomkiem Appii oraz 2. pochodzenia ple- bejskiego z przydomkiem Marcelli; Claudius ma niewątpliwie związek z łacińskim claudus - kulawy, chromy, wahający się) - imię męskie nawiązujące do sławnego rzymskiego nazwiska rodowego, jednocześnie oznaczające człowieka, który nie idzie prosto przez życie, waha się, jest pozbawiony pewności siebie.  

Klaudyński. 

Klaudyna z Działyńskich Potocka (1802-1836), sanitariuszka w powstaniu listopadowym, założycielka Komitetu Pomocy Uchodźcom w Dreźnie. Klaudiusz Łazowski (ok. 1750-1793), uczestnik rewolucji francuskiej 1789. 

ŚWIĘTY KLAUDIUSZ ZCOUMBIERE Urodzony w 1641 r. św. Klaudiusz wstąpił do Towarzystwa Jezusowego w Lyonie. Otaczał wielkim kultem Najświętsze Serce Jezusowe. Jako spowiednik klasztoru wizytek w Paray-le-Monial, poznał św. Małgorzatę Alacopue i dowiedział się o jej wizjach. Półtora roku spędził jako jej powiernik. Później wysłano go do Londynu, gdzie udało mu się nawrócić księcia Yorku i wielu innych heretyków. Jedyną nagrodą za apostolskie wysiłki był wyrok śmierci zamieniony na wydalenie z kraju. Nieuleczalnie chory ojciec Klaudiusz powrócił do Francji, do Paray-le-Monial, gdzie zmarł 15 lutego 1682 r.

ŚWIĘTY KLAUDIUSZ Z RZYMU, MĘCZENNIK Urodzony w 2 pół. III w. zasłynął jako wyjątkowo zdolny rzeźbiarz. Wraz z Kastorem, Symforianem i Nikostratem należy do grona tzw. Czterech Ukoronowanych. Tradycja podaje kilka wersji jego śmierci: w kotle z wrzątkiem, zamknięty w klatce zanurzonej w morzu, przywiązany do słupa i zachłostany. Jest patronem kamieniarzy, rzeźbiarzy oraz pracujących przy obróbce marmuru.