KONRAD (staroniemieckie kuoni - odważny, śmiały i rad - rada) - imię męskie oznaczające tego, który ma odwagę udzielać innym rad, który udziela śmiałych rad i daje rękojmię ich realizacji. 

Kondrach, Kondraciak, Kondraciuk, Kondracki, Kondras, Kondraszewski, Kondrat, Kondrateńko, Kondratiew, Kondratiuk, Kondratowicz, Kondratowski, Konrad 

Lepsza na Konrada (19.II.) głodnych wilków gromada niżli chłop w koszuli. 

Konrad Guderski (1900-1939), dowódca obrony Poczty Gdańskiej. Konrad Krzyżanowski (1872-1922), malarz, pedagog. Konrad Prószyński, pseud. Kazimierz Promyk (1851-1908), działacz oświatowy, prawnik, założyciel tajnego Towarzystwa Oświaty Narodowej. Konrad Winkler (1882-1962), malarz, współtwórca i teoretyk formistów. „Konrad Wallenrod" A. Mickiewicza, Konrad z „Wyzwolenia" S. Wyspiańskiego. 

ŚWIĘTY KONRAD Z PIACENZY Urodził się w szlacheckiej rodzinie w 1290 r., ok. dwudziestego roku życia ożenił się. W czasie jednego z polowań stał się sprawcą wielkiego pożaru. Uciekł z miasta, pojmano zaś i skazano na śmierć niewinnego wieśniaka. Przerażony Konrad uprzedził egzekucję, publicznie przyznając się do winy. Oboje z żoną opłacili szkody swym majątkiem. Był to przełom w ich życiu. Konrad przyłączył się do pustelników, a jego żona wstąpiła do klarysek. Konrad osiadł jako pustelnik w pobliżu Syrakuz, gdzie przez następne 36 lat modlił się i ciężko pokutował. Zmarł w 1354 roku.