WOJCIECH - słowiańskie imię męskie oznaczające tego, który jako żołnierz (woj) sprawia radość (pociechę) swoim przełożonym, albo tego, któremu wojaczka sprawia radość, przyjemność. 

Wojciech, Wojciechowski, Wojciechowicz, Wojcieszak, Wojcieszek, Wojcieszkiewicz, Wojciszewski, Wojciuch, Wojczak, Wojtal, Wojtala, Wojtalewicz, Wojtalewski, Wojtan, Wojtanowicz, Wojtanowski, Wojtar 

Chodzi jak niesolony Wojtek (tzn. głuptas). Dokoła Wojtek. Niech mu będzie Wojtek (tzn. niech będzie tak, jak chcesz). Wojtek bez portek. Gdy na Wojciecha rano plucha, do połowy lata będzie ziemia sucha. Jak na święty Wojciech rosa, to siej dużo prosa. Na świętego Wojciecha kończy się krów uciecha (tzn. wygania się je z obory na świeżą trawę). 

Wojciech Bogusławski (1757-1829), aktor, dyrektor teatru, komediopisarz, „ojciec sceny polskiej". Wojciech z Brudzewa (1446-1495), matematyk i astronom, profesor Akademii Krakowskiej, prawdopodobnie profesor Kopernika. Wojciech Chrzanowski (1793-1861), topograf, generał, szef sztabu głównego w powstaniu listopadowym. Wojciech Dzieduszycki (1848-1909), polityk galicyjski, pisarz, filozof, profesor uniwersytetu we Lwowie. Wojciech Głowacki, Bartosz (ok. 1758-1794), podkrakowski chłop, kosynier spod Racławic. Wojciech Kętrzyński (1838-1918), historyk i etnograf, wydawca źródeł, badacz m. in. dziejów Pomorza, Warmii i Mazur. Wojciech Korfanty (1873-1939), polityk, jeden z przywódców powstań śląskich, przeciwnik Piłsudskiego. Wojciech Oczko (1537?-1599), nadworny lekarz Stefana Batorego i Zygmunta III Wazy, jeden z twórców medycyny polskiej. Wojciech Alojzy Świętosławski (1881-1968), fizykochemik, profesor Politechniki Warszawskiej i Uniwersytetu Warszawskiego.  

ŚWIĘTY WOJCIECH, BISKUP, MĘCZENNIK Urodził się ok. 956 r. w Libicach (Czechy) w możnym rodzie Sławnikowiców. Odebrał staranne wykształcenie pod opieką św. Adalberta, biskupa Magdeburg W wieku 25 lat został wybrany biskupem. Założył klasztor benedyktyński, zapoczątkował misje n Węgrzech. Za zgodą cesarza i papieża w 996 r. przybył do Polski. Nauczał w Gdańsku, następnie w kraju Prusów. 2 kwietnia 997 r. Wojciech zginął przeszyty łócznią. Bolesław Chrobry wykupił jego ciało i umieścił w Gnieźnie. Jest głównym patronem Polski i wielu diecezji.